Faktore wat die verteerbaarheid van voedingstowwe in troeteldierkos beïnvloed

Ⅰ.Die faktore van die dieet

1. Die bron van dieetkomponente en die absolute inhoud van voedingstowwe sal die bepaling van verteerbaarheid beïnvloed.Daarbenewens kan die effek van dieetverwerking op verteerbaarheid nie geïgnoreer word nie.

2. Die vermindering van die deeltjiegrootte van dieetgrondstowwe kan verteerbaarheid verbeter, en sodoende voerbenutting verbeter, maar dit sal lei tot verminderde produktiwiteit tydens voerverwerking, verhoogde voerkoste en verminderde mobiliteit.

3. Die verwerkingstoestande van die voorbehandelingskamer, partikeldruk, ekstruderingsstoomgranuleringsproses of droër kan alles die voedingswaarde van die voer en dus die verteerbaarheid beïnvloed.

4. Die voeding en bestuur van troeteldiere kan ook verteerbaarheid beïnvloed, soos die tipe en hoeveelheid van voorheen gevoer diëte.

Ⅱ.Die faktore van die troeteldier self

Dierefaktore, insluitend ras, ouderdom, geslag, aktiwiteitsvlak en fisiologiese toestand, moet ook in ag geneem word wanneer verteerbaarheid bepaal word.

1. Die invloed van verskeidenheid

1) Ten einde die effek van verskillende rasse te bestudeer, het Meyer et al.(1999) het 'n spysverteringtoets uitgevoer met 10 verskillende honde wat 4.252.5 kg weeg (4 tot 9 honde per ras).Onder hulle is die proefhonde gevoer met ingemaakte of droë kommersiële diëte met 'n droëmateriaal-inname van 13g/(kg BW·d), terwyl die Ierse wolfhonde gevoer is met ingemaakte diëte met 'n droëmateriaal-inname van 10g/d.(kg BW·d).Swaarder rasse het meer water in hul stoelgang gehad, laer stoelkwaliteit en meer gereelde ontlasting.In die eksperiment het die ontlasting van die grootste ras, die Ierse wolfhond, minder water as die Labrador retriever bevat, wat daarop dui dat gewig nie die enigste faktor was wat in ag geneem moes word nie.Skynbare verteerbaarheidsverskille tussen variëteite was klein.James en McCay (1950) en Kendall et al.(1983) het bevind dat mediumgrootte honde (Salukis, Duitse Herders en Basset-honde) en klein honde (Dachshunds en Beagles) soortgelyke verteerbaarheid het, en in beide In die eksperimente was die liggaamsgewigte tussen die eksperimentele rasse so naby dat die verskille in verteerbaarheid was klein.Hierdie punt het 'n kantelpunt geword vir die gereeldheid van relatiewe dermgewigsverlies met gewigstoename sedert Kirkwood (1985) en Meyer et al.(1993).Die leë dermgewig van klein honde is verantwoordelik vir 6% tot 7% ​​van liggaamsgewig, terwyl dié van groot honde tot 3% tot 4% daal.

2) Weber et al.(2003) het die effek van ouderdom en liggaamsgrootte op oënskynlike verteerbaarheid van geëxtrudeerde diëte bestudeer.Voedingverteerbaarheid was aansienlik hoër in groot honde oor alle ouderdomsgroepe, alhoewel hierdie groot honde laer stoeltellings en hoër stoelvoginhoud gehad het.

2. Die effek van ouderdom

1) In die studie deur Weber et al.(2003) hierbo het die verteerbaarheid van makrovoedingstowwe in die vier honderasse wat in die eksperiment gebruik is, aansienlik toegeneem met ouderdom (1-60 weke).

2) Shields (1993)-navorsing op Franse Bretagne-hondjies het getoon dat die verteerbaarheid van droëmateriaal, proteïen en energie in 11 weke oue honde onderskeidelik 1, 5 en 3 persentasiepunte laer was as dié van 2-4 jaar oue volwasse honde, onderskeidelik. .Maar geen verskille is gevind tussen 6 maande oue en 2 jaar oue honde nie.Dit is nog onduidelik of die verminderde verteerbaarheid by hondjies veroorsaak word deur 'n toename in dieetverbruik alleen (relatiewe liggaamsgewig of dermlengte), of deur 'n afname in spysverteringdoeltreffendheid in hierdie ouderdomsgroep.

3) Buffington et al.(1989) het die verteerbaarheid van beagle-honde van 2 tot 17 jaar vergelyk.Die resultate het getoon dat, voor die ouderdom van 10, geen afname in verteerbaarheid gevind is nie.Op 15-17 jaar oud is slegs 'n klein afname in verteerbaarheid waargeneem.

3. Die effek van geslag

Daar is relatief min studies oor die effek van geslag op verteerbaarheid.Mannetjies by honde en katte het hoër voerinname en -uitskeiding as wyfies, en laer voedingstofverteerbaarheid as wyfies, en die effek van geslagsverskille by katte is groter as by honde.

III.Die faktore van die omgewing

Behuisingstoestande en omgewingsfaktore blyk verteerbaarheid te beïnvloed, maar studies van honde wat in metaboliese hokke of mobiele hokke gehuisves word, het soortgelyke verteerbaarheid getoon ongeag behuisingstoestande.

Doeltreffende omgewingsfaktore, insluitend lugtemperatuur, humiditeit, lugsnelheid, vloerbedekkings, isolasie en temperatuuraanpassing van mure en dakke, en hul interaksies, kan alles 'n impak op voedingstofverteerbaarheid hê.Temperatuur werk deur kompenserende metabolisme om liggaamstemperatuur of absolute voedselinname op twee maniere te handhaaf.Ander omgewingsfaktore, soos die verhouding tussen bestuurders en proefdiere en fotoperiode, kan effekte op voedingstofverteerbaarheid hê, maar hierdie effekte is moeilik om te kwantifiseer.


Pos tyd: Jun-16-2022